Yoruyor insanı unutmak,
ha deyince olmuyor.
Acı da veriyor hani,
gönüle düşmüş bir acı bu,
düşen bir yaprak gibi değil işte,savrulmuyor rüzgarda.
Katre katre azalıyor,
dökülmüyor bir anda.
Öyle ha deyince unutulmuyor,
dilin ucuna geliyor,söz oluyor da
nefes bulamıyor,çıkmak için.
Her bir dünyalık telaş,heves unutturur da insana,
bakma ! gönül unutmak istemiyor...
Canan KAYA
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder